Gekheid op een stokje, hier is 2009 nu in volle gang. Terwijl ik balk te besluiten dat ik niet in staat zal zijn om vast te houden te maken, zou dit nieuwe jaar heb ik in het teken van vervulling dat maakt me hard ontbreekt: die van de organisatie.

Ik draag een kruis waarschijnlijk breed gedeeld: Ik heb alle moeite om te blijven ordelijk, en het lijkt mij dat na verloop van tijd, dit defect verergert. Ik heb zelfs buiten het bedrog steeds opnieuw uitgevonden te misleiden: Ik ben ook meester in de kunst van het vakkundig verborgen papieren urgent en ander papier op de bodem van een kast, in dit soort subtiele sluwe waarvan we zeggen: "Ik zal het hier plaatsen zodat ik weet waar het is", en dat is snel te degraderen naar de poorten van de vergetelheid.

Ik verzeker je dat ik bijna niet karikatuur.

Kortom, dit jaar, het nieuws kwam Julie, dat beloof ik, mijn leven nooit een race tegen de chaos. Ze hebben allemaal zo'n oprechte goede wil, ik ben logisch in de buurt van alles wat te bieden heeft deco kasten geïnteresseerd.

Bibliotheek Broox naar de Bronx te beëindigen

Mijn speurtocht leidde me recht in de voetsporen van Desalto , die vrij ik de eenvoudige lijnen en rechte wilt. Dd laatste vindt een bibliotheek wand gelede constructie instelbaar aan de grootte van structuren die men wenst op te slaan of wandhoogte.

Ontworpen door Italiaanse ontwerper Denis Santachiara , die is niet zijn eerste poging op originele en stijlvolle - bekijk zijn website , oorspronkelijk ontwikkeld zelf, die heeft een klein deel van zijn ontluikende werk) - Deze bibliotheek kan zowel gebruikt worden voor eenvoudige plank voor onze grote en kleine snuisterijen laten zien, maar ook - als we zijn - ideaal voor het opslaan van alles wat daarmee verband houdende documenten en papierwerk.

Nu heb ik iets om de soort gevoed alles wat overbodig te motiveren in mijn ordners gevonden, zal ik me dit aan, die de wanhoop van tabellen: de pers. Ik behoor tot degenen die graag opgestapeld onder, tot grote vreugde van onze katten die veel plezier in het doden van mijn favoriete damesbladen mijn verzameling van de Alternative International .

Ik heb lange tijd gezien het magazine houder met een zekere minachting, beschouwen als het voorrecht van de voor de hand liggende slechte smaak. Maar ik was jong en maagd realiteit van de wereld van het schrijven, onderhoudend op het moment van verleiding om de trein, de bijlage die kan gedragen worden om kranten die inkt die op de vingers zo zeker als hij te nemen geel papier. Vandaag heb ik niet meer helemaal hetzelfde oordeel voor de radicaliteit van deze duistere onderwerp van vrije tijd. Dit zal niet het probleem van de natuurlijke helling van katachtige klauwen voor het verbod, maar ik zie mezelf heel gelukkig met de kranten die ik afkerig te gooien in het tijdschrift rek volledig lederen merk Midipy , die met zijn baaien en de Zipper is meer een handtas hype die dingen naar de prullenmand.

Kraaien van om deze aantrekkelijk merk voor wat Midipy (herboren?), Geïnstalleerd aan de rand van Zuidoost zeshoekig en dat de dag van de regionale know-how met collecties van leer en wol brengt, met de hand gemaakt en totaal vrij van landelijkheid beïnvloed.

Aan uw kant, hoe zit het met wishful thinking goede voornemens voor 2009?